Mostrando entradas con la etiqueta Reforma laboral. Mariano Rajoy.. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Reforma laboral. Mariano Rajoy.. Mostrar todas las entradas

22 feb 2012

Viaxe no tempo



                              José Paz

    Non sei porque se irritan os sindicatos, nin os traballadores en xeral, non sei a que vén iso de encher as rúas de xente. Quen comprende o que lles pasou a eses estudantes valencianos do LLuis Vives que saíron á rúa en son de paz para protestar polos recortes na educación pública e os mazaron a golpes, nunha comunidade na que os responsables de que agora haxa que recortar seguen cargados de razóns e dirixen as porras...
       Teño a impresión de que ante a imposibilidade manifesta de volver á normalidade -nostalxia daqueles fastos megalómanos e debates políticos de altura nos que en interese da cidadanía se falaba do divino e do humano, lease Estatuto- o presidente Rajoy decidiu actuar como hai que facelo, cargado de razóns e dialéctica. Mentres os bancos, preocupados en agochar nos seus balances a avaricia, non abran a man para que flúa o crédito, nada mellor que flúa o sangue e o corpo da clase traballadora.
Lembro unha anécdota dun compañeiro que traballou un tempo para un empresario de fama, que mercé ao seu espírito austero e vexetariano cubría o xantar cunha triste mazá, lícito, cada un é libre de face-lo que queira, o problema era que pretendía así solucionar o xantar do meu compañeiro. Xa dende a oposición Rajoy vendeunos o ”acojone” como prescrición facultativa, e unha vez no goberno os sobresaltos xa son de altura e de recoñecido longo prazo, máis vale que sobre que non falte. Que á hora de dialogar empresarios e sindicatos se enquistan , hale, toma reforma, a quen lle importa a estas alturas que sexa de dubidosa constitucionalidade? Que si o déficit do previsto polo goberno anterior era do 6%, deso nada, do 8%. Nada mellor que agrandar os problemas, incrementar o drama, tocar realmente o fondo para que despois todo sexa mellorar.
      Oxalá que as verdadeiras intencións, a falta doutro modelo de negocio, non sexan as de montar unha gran axencia de viaxes para resarcirnos da imposibilidade de facelo doutro xeito, invitándonos a viaxar no tempo, ao pasado, como se fósemos menonitas.

*Publicado no xornal La Región 23/02/2012

Envolturas de silencio

E l invierno envuelve cada rama entrelazadas entre sí por el frío y la niebla que lo atrapa todo en un escenario de aventura. Todo es ...